آتش‌بازی قلابی در مراسم افتتاحیه المپیک 2008

 

می‌دونم که انقدر تصاویر چشم‌نواز و هیاهوهای بی‌شمار در افتتاحیه المپیک بوده که نمی‌تونین جزئیات آتیش‌بازی‌های اون روز رو به خاطر بیارین، اما محض اطلاع باید عارض بشوم که قسمتی از ‌آتش‌بازی‌های اون روز غیرواقعی بود و ساخته‌ی کامپیوتر…

این خبر رو اولین بار، روزنامه‌ی China Beijing Times اعلام کرد و بعد هم در خبرهای روزنامه‌ی تلگراف منتشر شد تا به بمب خبری بعد از افتتاحیه‌ی المپیک تبدیل بشه.

تماشاگران تلویزیونی مراسم در سراسر دنیا و اونهایی که تو ورزشگاه Bird’s Nest مراسم رو از LCD بزرگ تماشا می‌کردند، یه آتیش‌بازی قلابی رو دیدند. این آتیش‌بازی که به شکل یک جفت پا! ساخته شده بود بوسیله‌ی جلوه‌های ویژه کامپیوتری ساخته شده بود تا نگرانی‌ها از بابت اینکه آتش‌بازیهای واقعی در تصاویر تلویزیونی، به خوبی فیلمبرداری نشن برطرف بشه.

و به این‌‌صورت، تماشاگرانی که ما باشیم و اونایی که اونجا از تلویزیون ورزشگاه نگاه می‌کردند، در واقع انیمیشنی رو دیدند که چینی‌ها برای ساخت بدون نقصش، یک سال زمان گذاشته بودند تا تونسنتد تصاویر موردنظر خودشون رو با پس‌زمینه‌ی زنده‌ای که یک هلیکوپتر از فضای بالای ورزشگاه فیلم می‍‌گرفت مونتاژ کنند و به خورد بیننده‌های میلیاردی سراسر دنیا بدهند! این چینی‌های محترم، حتی فکر لرزش‍های غیرقابل‌اجتناب هلی‌کوپتر در حال پرواز رو هم بودند و تصاویر ردپای دیجیتالی رو بر اساس اون تنظیم کردند. هوای غبارالود این روزهای پکن هم پارامتر دیگه‌ای بود که در طراحی این انیمیشن لحاظ شد.

کارگردان این قسمت از نمایش که از کار خودش خیلی راضیه، البته اذعان می‌کنه که
این آتش‌بازی‌ها در مقایسه با آتش‌بازی‌های واقعی، کمی “زیادی روشن” به نظر می‌رسند ولی بیشتر بینندگان، کاملاً اونا رو واقعی فرض کردند… و این یعنی اینکه کار با موفقیت انجام شده!

این یک جفت‌پا از 29 نقطه‌ی نورانی برای هر پا تشکیل شده بود که اگر می‌خواستند به همون صورت فیلمبرداری کنند، انتخاب زاویه‌ی درست فیلمبرداری از داخل هلی‌کوپتر درحال حرکت، بسیار حیاتی می‌شد که به این ترتیب ، کمیته برگزاری رو به فکر استفاده از کامپیوتر انداخت تا ردپاها رو به مدت زمان 55 ثانیه روی آسمون نگه دارند.

مساله‌ای که از بابتش، چینی‌ها شانس خوبی آوردند این بود که اونا، تنها پخش‌کننده‌ی مراسم در سراسر دنیا بودند و بنابراین تنها سورس پخش افتتاحیه و نتیجه اینکه هر حقه‌ای که می‌خواستند، میتوانستند بزنند و همه را از دم گول‌مالی کنند… که می‌بینیم کردند!

گاف فتح الله زاده در برنامه زنده تلویزیونی

علی فتح‌الله‌زاده به شبکه جام‌جم رفته بود تا در یک برنامه ورزشی زنده شرکت کند. برنامه کمی متفاوت بود. وسط صحبت‌ها، مجری برنامه از مدیرعامل استقلال خواهش کرد یک لیوان شربت بخورد تا بحث را ادامه دهند. فتح‌الله‌زاده به مجری گفت: «مدیرعامل استقلال را دعوت کرده‌اید و به او شربت قرمز می‌دهید؟» مجری جواب داد: «شرب آبی نداشتیم.» اما مجری جوابی که انتظارش را داشت، نشنید. فتح‌الله‌زاده گفت: «این را می‌خورم به سلامتی شما جوانان و ورزشکاران»؛ حرفی که تهیه‌کننده را مجبور کرد همان‌جا برنامه را قطع کند.

مدارس دخترانه ایران قبل و بعد از انقلاب

البته درست واسه بعد از انقلابه! نه الان! الان که ماشالا برو ببین چه خبره D:

رابطه استاد با دخترای دانشجو

استاد زبان انگلیسی ما در دانشگاه ... دکتر ک، بسیار با خانم ها ارتباط قشنگی! داشتند.برخورد این استاد ما سر کلاس بسیار جالب بود! به محض ورود به کلاس، صندلی اش رو می برد سمت دختر خانم ها. عموما قاطی می نشستیم ولی خانم ها بالذات وقتی جایی جمع می شوند، حمام زنانه درست می کنند. این استاد ما هم عدل می نشست روبروی همان ردیفی که 10-12 خانم میزگرد داشتند درباره پسرهای دانشگاه یا ازدواج یا بالاخره خواستگار و...! هیچ وقت روی سکوی کلاس نمی رفت، همیشه پایین طوری می نشست که پایش به پای این خانم ها بالاخره برخورد کند! اما یک عادت مضحک هم داشت که اول صبح سرحال مان می آورد. حضور غیابش جالب بود. وقتی شروع می کرد به حاضر غایب کردن اسامی خانم ها را با ادا و ناز و اطفار صدا می کرد.مثلا سارا ف، دختر قشنگ و نازم حاضری؟ حالا جواب یا بله یا خیر! کیانا خانم خانما سرکلاسی؟ خانم ع، ای آهوی وحشی کجایی؟! خلاصه اسامی خانم ها برای حضور و غیاب با سبک خاصی گفته می شد. اما اشتباه فکر نکنید، آقایون هم بی نسیب نبودند اصلا! برای آقایان تند و برنده و غرا! مثلا بنده پلنگ وحشی بودم. رضا پلنگ وحشی هنوز زنده ای؟ محسن ای مار طولانی چرا اینقدر درازی؟(محسن 1.96 سانتی متر قددش بود) خلاصه هر اتفاقی هم در کلاس می افتاد تقصیر آقایان بود، چون خانم ها فرشته بودند! ولی تا یادم می آید دخترها خودشان هم به این رابطه و ناز کردن و ناز کشیدن سر کلاس توسط استاد راغب بودند. به خوانندگان خانم وبلاگ برنخورد، منظورم البته همه نبودند. طیفی از خانم ها...